Буран дулый
Калдың син ак бураннарда,
Ак буран эчләрендә.
Калдың инде бураннарның
Дулаган төшләрендә.
Калдың син ак бураннарда,
Ак буран эчләрендә.
Калдың инде бураннарның
Дулаган төшләрендә.
Минеке бу буран, минеке…
Еласын-дуласын, мин аны
Ходайдан сорадым, түзәрлек
Хәлләре калмагач җанымның…
Авыр булсада чигенмә,
Алга бар син, туктама!
Тырышканга җае чыга,
Һич кенә дә уфтанма!
Мин сине күргәнче бик озак эзләдем,
Гомерем буенда, чәчәкле болында.
Бер карашың булды, хисләр ташып куйды,
Гомерем буе бул янымда!
«Элек кызлар сайлый идек» —
дип мактана агайлар.
Хәзер авылларда яши
әбиләр вә бабайлар.
Синең белән узган минутларны
Айга-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,
Бу дөнъяда бездән башка бер кемдә юк,
Юлдаш безгә бары, бары йолдызлар.
Бөтен галәм киңлегендә без икеүбез,
Бездән башкалары ялгызлар.
Шамшәрифләр дигән, ай, шәһәрдә
Кич ахшамсыз капкалар ябылмый;
Балкып тора, сибеп тора утларын
Матур булып, Татарстан кырлары.
Эшкә батыр, төскә матур, Зиләйлүк,
Туган җирем Татарстан кызлары.