Җавап сорама
Зинһар өчен, күзләремә карап,
Бәхетлеме син, дип сорама.
Бәхетле, дә диеп әйтә алмам,
Бәхетсез, дә диеп юрама.
Зинһар өчен, күзләремә карап,
Бәхетлеме син, дип сорама.
Бәхетле, дә диеп әйтә алмам,
Бәхетсез, дә диеп юрама.
Кышлар узып, ямьле язлар килсә,
Сагыш, шатлык чиксез көчәя.
Өмет тулы күзләр, күзләр көтеп,
Тезләнәләр серле хисләргә.
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Яз иде без барып урманга
Тапканда мәхәббәт акланын.
Тик икәү күрдек без аланда
Баланның чәчкәләр атканын.
Чыланып салкын яңгырдан,
Килеп кундың күңелгә.
Сине искә төшергәндә,
Хисләр ташып түгелә.
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел — тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Бәхет кошы кайда яши икән,
Белсәң иде аның серләрен.
Бик аз гына бәхет сорар идем,
Их, аңларга иде телләрен.
Ташлап китүләрең микән,
Таптап китүләреңме?
Шушы китүләрең белән
Ялгыз итүләреңме?
Ирекле кош күктә сайрый,
Бөтен җиhан көч-дәрт ала.
Башкаларны шатландыру,
Үзенә ул бәхет аңа.
Җирем, җирем, яшел бишегем син,
Гашыйк түгел сиңа кем генә?
Туган көннән башлап син минеке,
Мин дә синеке бит мәңгегә.