Алданасым килеп тора

Күккүк, кәккүк, кәккүк саный
Гомеремнең калганлыгын.
Озак саный. Белеп торам
Мин аның наданлыгын.
Исәп-хисап дәресеннән
“Икеле” алганлыгын,
Ырымнарның юраулары,
Гомүмән ялганлыгын.

Хәтеремдә, әткәй

Төшләремдә күрәм әтиемне,
Җырлый-җырлый атын җиккәнен,
Җылы караш ташлап әниемә,
Зур капкадан чыгып киткәнен.

Онытмыйк

Артта калсалар да күпме көннәр
Онытылмый шаңлы ул еллар.
Батырларны данлап,
Җиңү җырын җырлап,
Алмашынды ничә буыннар…

Кайтмадыгыз туган илләргә (беренче вариант)

Сез кайларда ятасыз да икән,
Нинди туфрак, нинди җирләрдә?
Кайтабыз дип киткән идегез дә бит,
Кайтмадыгыз туган илләргә.

Абый-энекәшләр

Сез дөньяга килгән чакта безләр,
Зур тормышка аяк басканбыз…
Туган нигезләрне сагына-сагына,
Шәһәр капкаларын ачканбыз.

Тальян гармун (икенче вариант)

Ничә тапкыр төштә күрдем, төштә күрдем,
Сиңа насыйп, сиңа насыйп яр булдым.
Әллә үзең сихерләдең, әллә үзең сихерләдең,
Әллә тальян гармуның.

Син — гармунчы, мин — җырчы

Сөйгән ярың кем, дисәгез,
Гади генә бер кеше.
Гармун уйнау, баян уйнау —
Аның бар белгән эше.

Моңлы гармун (икенче вариант)

Утлар сүнә тагын урамнарда,
Таңга чаклы авыл тын кала.
Тик кайдадыр ярсу хискә бирелеп
Ялгыз гармун гына моңлана.