Син кал, иркәм, бездә
Син кал, иркәм, бездә, китмә, китмә,
Дустың сине сөеп иркәләр.
Монда атсын синең бәхетең таңы,
Монда тусын матур иртәләр.
Композиторы на букву: Р
Син генә (Җырым син)
Юлыма чыгасың,
Кулларын сузасың,
Оныттым(ң), кадерлем, дисеңме (дисең дә)?
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә, исемдә.
Син дип кенә
Мин бит җирдә син дип кенә яшим,
Синең нурың балкый күңелдә.
Син булганга шулай ләззәтле дә,
Күңелле дә яшәү бу җирдә.
Син генә (өченче вариант)
Үтә айлар, еллар,
Туа яңа җырлар.
Минем җырым һаман үзгәрми.
Кем соң минем иркәм?
Йөрәгемдә йөртәм
Аңа дигән сөю сүзләрен.
Син белмә
Сиңа гына дигән бу хисләрем
Энҗе булып җилгә сибелә.
Яшерен генә өзелеп сөюемне
Җилләр генә белсен, син белмә.
Син аңларсың минем йөрәгемне
Таң нурлары уйный кырларымда:
Урман чумган сихри моңнарга.
Син аңларсың минем йөрөгемне,
Әйдә, иркәм, барыйк тыңларга:
Урман чумган сихри моңнарга.
Сиздеңме
Сиздеңме, җил булып, бер дулап, бер тынып,
Иңеңнән кочканым сиздеңме?
Әллә син җилләргә, бирешмәм җилләргә,
Дулар да басылыр дидеңме?
Серле күзләр
Серле күзләр, шомырт төсле күзләр,
Моңсуланып ниләр уйлыйсыз?
Сезне күрсәм, таба алмыйм сүзләр,
Күңелемне һаман борчыйсыз.
Серле йөрәк
Миңа баккан күзләреңнән
Үбәм сине шашып…
Үбәм… миннән башкаларга
Булмасын ул гашыйк.
Күзләрең белән берочтан
Керфегеңне үбәм…
Усал күзләр караганда
Алар төшсен түбән.
Сау бул мәхәббәтем!
Сау бул инде, сау бул мәхәббәтем,
Мин сөеп тә мине сөймәгән.
Ялкын сибеп, балкып эчтән-тыштан
Миңа гына яну димәгән.
