Сиңа тагын мин бер киләм әле
Утлар сүнде, йолдызлар да сүнде,
Таң нурында йөзә болытлар.
Сүнсә сүнсен утлар, йолдызлар да,
Миндә әле сүнмәс өмет бар.
Утлар сүнде, йолдызлар да сүнде,
Таң нурында йөзә болытлар.
Сүнсә сүнсен утлар, йолдызлар да,
Миндә әле сүнмәс өмет бар.
Синдә нидер, ансын әйтә алмыймын.
Миндә әле язлар китмәгән.
Мәхәббәтем очраклылык түгел —
Сорап алдым сине күкләрдән!
Сиңа килдем, иркәм,
Үткән юлларымның!
Саный-саный ерак чакрымнарын.
Килдем, тормышымда кичеп язмышымның
Шатлыкларын, көчле ялкыннарын.
Таныш түгел сиңа барыр юлым,
Һәрбер юлым сергә күмелгән.
Якынсың да, ераксың да төсле,
Шиңләнүләр китми күңелдән.
Сирень чәчәкләрен бүләк итәм,
Саф күңелдән кабул итсәгез,
Сирень чәчәгендәй гүзәл яшьлек
Бергә гөрләп үтсен, дисәгез.
Урам буе күк томан,
Сиреннәр чәчәк аткан.
Ә мин, иркәм, уйлыймын,
Уйлыймын синең хакта.
Яратам дип, иркәм, әйтмәсәм дә
Аңларсыңдыр, беләм уеңны.
Җан тилмереп көткән тансык сүзне
Әйтү әллә дисең кыенмы.
Синнән башка ничек яшәгәнмен,
Төшми инде хәтта хәтеремә.
Яратам дип әйткән көннән бирле
Хыял уты яна йөрәгемдә.
Синнән башка үлеп китәрмен дә
Дөрләп януымнан туктармын,
Сиңа дигән иң кадерле сүзне
Әйтми калырмын дип куркам мин.
Җырлар җырлап күңел юатам.
Калган кебек булам бушанып,
Көнне төнгә ялгап озатам,
Яңа матур таңга ышанып.