Үпкәләмә (беренче вариант)
Гафу итче, тагын үпкәләттем,
Хәзер үзем шуңа үкенәм.
Ник җибәрдем сине яннарымнан,
Кичер мине, кичер, үтенәм.
Гафу итче, тагын үпкәләттем,
Хәзер үзем шуңа үкенәм.
Ник җибәрдем сине яннарымнан,
Кичер мине, кичер, үтенәм.
Беркемнең дә бәхет канатларын
Берүк, Аллам, берүк каерма.
Өзелеп-өзөлеп сөйгән җан-ярлардан,
Чын дуслардан, Ходам, аерма!
Олы юлдан ярсып, ярсып чаба
Гомернең йөгерек атлары,
Бәхет бит ул, якын дуслар белән
Тормыш юлын бергә атлавы.
Сагынасыңдыр кебек син дә.
Уйлыйсыңдыр бәлки көн дә,
Кама ярларын шәфәкъ кочканда
Назлыйсыңдыр күңелеңдә.
Әйдә, искә алыйк әле
Борынгы гадәтләрне…
Бер минутка тынып торыйк,
Онытып сәгатьләрне.
Кайтып кердем авылга
Язгы кичләрдә.
Күптән күрмәгән идем
Дус-иптәшләрне.
Хушлаштың да китеп бардың,
Аерылу авыр бит…
Күзләреңнең нурын
Йөрәгемә салыйм,
Тукта, дустым, сабыр ит!
Тагын күрешергә булсын,
Хушлашмый китәм.
Искә алып бер җырларсыз,
Җыр бүләк итәм.
Авыр чакта таяныгыз
Сез хатыннар күңеленә.
Ышанырсыз — хатыннарның
Күңеле таш түгеленә.
Сөйгән ярың булалмадым,
Үтеп китте бу гомер.
Дус-ишләрем күп булса да,
Кем кадерен кем белер?..