Хушлашмый китәм
Тагын күрешергә булсын,
Хушлашмый китәм.
Искә алып бер җырларсыз,
Җыр бүләк итәм.
Тагын күрешергә булсын,
Хушлашмый китәм.
Искә алып бер җырларсыз,
Җыр бүләк итәм.
Өй артыгыз гөлбакча,
Җиләге пешкән-пешкән.
Җиләк арасында сайрый —
Сандугач очып төшкән.
Тау ягында туып үстем мин дә,
Күрдем таудан таңнар атканын.
Онытылмый Әрә үзәнендә
Тургай җырын тыңлап ятканым.
Чык суларын эчеп үстем, синең
Кояш нурларында коенып.
Яшьлек синдә вәгъдә-иман бирде
Ак каеннарыңа сыенып.
Күпме какты-сукты сине
Язмыш җиле-давылы!
Ә шулай да исән калдың,
Җиңүче син, авылым.
Кичер мине, болыным, сабый чактан
Синең куеныңда көч алдым.
Еракларда сине юксынганда,
Син дә сагына дип уйладым.
Топольләр, башларын иеп,
Тирбәләләр җилләрдә.
Яшьлек гөлем чәчәк атты
Шушы гүзәл илләрдә.
Булды инде замананың
Юлдан язганы.
Казан иңләп оча таңда
Җомга азаны.