Ышанам
Ерак хәзер арабыз —
Урман, таулар аера.
Тик күңелгә якын син,
Якын, янымда гына.
Ерак хәзер арабыз —
Урман, таулар аера.
Тик күңелгә якын син,
Якын, янымда гына.
Бакчамдагы чияләрнең
Иснәп туймыйм исләрен.
Акка төренгән бакчада
Сине көтәм кичләрен.
Ага чишмә җырлап,
Белми талачагын…
Чишмә җыры төсле
Булсын балачагым.
Балачак, әй, шат чак,
Гел сүнмәс учак.
Шушы учак ялкыны җанда
Мәңге, мәңге яначак.
Ак каеннар, зифа ак каеннар,
Сезнең белән бергә ут янам.
Сез тагыда яфрак коясыз да,
Сез тагыда яфрак коясыз да,
Туйдыгызмы матур дөнъядан?
Туйдыгызмы матур дөнъядан?
Язмышның юллары шулай
Йөрмә читтә ялгышып
Гомерләрең узар шулай
Чит җирләрдә адашып.
Җырлый аккош соңгы җырын, Мәхәббәтен юксынып, Шауламый урман, исми җил — Галәмнәр калган тынып. Җырлый аккош җиргә-күккә Моңнарын сибә-сибә, Ярда камышлар яшь түгә Яфракның яше кибә. Ярсу елга шарлавыклар Аның җырын куәтләп, Никтер кыймыйча торалар Кушылырга күмәкләп. Җырлый аккош моңлы җырын, Җан өзгеч хәтирәләр, Табигать бит — хыянәтсез, — Хыянәтсез мәхәббәтне Күкләргә күтәрәләр.
Өфе — Казан калаларын
Якынайткан юллар бар.
Идел — Урал балаларын
Туган иткән моңнар бар.
Эх, Өфе, әй, Казан
Аерылмагыз бер кайчан.
Аерылмагыз, аерылмагыз,
Аерылмагыз бер кайчан.
Өфе матур, диләр дуслар,
Юкә чәчәк атканда.
Урал тауларына кереп,
Кичен кояш батканда.
Эх, шул Өфе каласын
Бер барып күрсәң иде.
Колач салып
Агыйделнең
Суында йөзсәң иде.
Көн саен берәр кыз белән
Таныша кайберәүләр.
Мәхәббәт эшендә шулай
Ярыша кайберәүләр.