Табыну
Әллә нигә караңгыда түгел
Якты чакта күбрәк абынам.
Тик шулай да бөтен гомерем буе
Мин кояшка, көнгә табынам.
Әллә нигә караңгыда түгел
Якты чакта күбрәк абынам.
Тик шулай да бөтен гомерем буе
Мин кояшка, көнгә табынам.
Бакчаларда гөлләр чәчәк атты,
Тормышыбыз кебек ямьләнеп.
Урман күлләренә аккош кайтты,
Сандугачлар килде әйләнеп.
Исемеңне дә белмим,
Төсеңне дә белмим,
Хыялымда гына дәшәмен.
Кичен күзен йомып,
Иртән керфекләрен
Ача торган серле чәчәгем.
Кил әле син Сарманайга,
Көтәрмен юл чатында.
Сиңа әйтер сүзләрем бар
Тик икебез хакында.
Тау астында, куаклыкта,
Кояш батып, кич булгач,
Яңгыратып тирә-якка,
Өзелеп сайрый сандугач.
Сандугачым гына дип чакыргач,
Килеп китсәң генә ни була?
Тәрәз чиртеп сәламнәрем килсә,
Искән җилдә мин бар дип уйла.
Белә микән еракларда
Ялгызым йөргәнемне.
Дөньяларның кызыгы юк:
Сагындым сөйгәнемне.
Яшьлек дустым китте туган яктан,
Ә мин калдым ялгыз кош сымак.
Туган ил изге ул,
Күңелдән бизми ул,
Сагындырыр әле туган як.
Авыр мизгелләрне кичергәндә
Тәрәзәдә була күзләрем…
Ак кәгазьгә төшә шигырь булып
Аерылганда әйткән сүзләрең.
Бала кошлар оя ташлый,
Үскәч канатлары.
Китәм, иркен болыннарың
Озатып карап калыр.