Очрарсың кебек юлымда…
Авыр мизгелләрне кичергәндә
Тәрәзәдә була күзләрем…
Ак кәгазьгә төшә шигырь булып
Аерылганда әйткән сүзләрең.
Авыр мизгелләрне кичергәндә
Тәрәзәдә була күзләрем…
Ак кәгазьгә төшә шигырь булып
Аерылганда әйткән сүзләрең.
Санаулы көннәр тиз уза,
Күгең аяз чагында…
Әле генә җәйләр иде…
Инде кошлар кагына.
Яз белән җәй — мәхәббәт айлары,
Ә көз моңеу фасыл — аера.
Гөлләр шиңә, торналар да китә,
Җилкәннәрне җилләр каера.
Очраклы бу танышулар
Күкрәктә ут уйнатты,
Юлын таш баскан чишмәнең
Сулышларын чистартты.
Егет икәнсең — тугры бул,
Беренче мәхәббәткә.
Очма һәр көн күбәләктәй,
Чәчәктән вә чәчәккә.