Безнең сөю (Гашыйклар җыры)
Кичке җиләс һава,
Зәңгәр эңгер-меңгер.
Ике гашыйк ярда:
Алар синдер-миндер.
Кулларың кулларда,
Уйларың кайларда?
Нигә әле, нигә
Моңсу җанкайларда?
Кичке җиләс һава,
Зәңгәр эңгер-меңгер.
Ике гашыйк ярда:
Алар синдер-миндер.
Кулларың кулларда,
Уйларың кайларда?
Нигә әле, нигә
Моңсу җанкайларда?
Безнең күңел нигә моңлы икән,
Безнең күңел ничә кыллы икән? —
Онтыласы иде тын калып.
Гарасатка кереп югалмыйча,
Гөнаһларга гына уралмыйча,
Бәхет йөрсә икән юл ярып.
Категория: Мәхәббәт Илгиз Закиров көе Мансур Шиһапов сүзләре
Сайрый таңнарда кунып талларга
Ялгыз сандугач, үзәкне өзеп.
Моңлы төннәрдә, киләм күлләргә —
Сагынганнарга бирсәнә түзем.
Әйтелмәгән сүзләр кала,
Татылмаган хисләр кала.
Күпме генә тырышсак та,
Башкармаган эшләр кала.
Сөю, мәхәббәт юк, димә,
— Бар ул ярату.
Ләкин аны сөйгәнеңә
Авыр аңлату.
Бар ул син эзләгән кеше,
Бар ул, тик ышан гына.
Табарсың, хыялларыңа
Гел тугры булсаң гына,
Табарсың, ышан гына.
Таң туган чагында
Ашыгам яныңа,
Хыялымда шулай ашыгам.
Киртәләр юк миңа
Баралам мин сиңа,
Иссәләр дә җилләр каршыдан.
Чын күңелдән сөйгән ярлар
Алмаша алтын балдак.
Алтын балдак саф хисләрне
Бәхеткә илткән сукмак.
Мин синсез дә яши алам, димә,
Ялгышларга урын калдырма,
Эссе көннәрдә дә йөрәгемә,
Буранлатып карлар яудырма.
Салкыныңны өреп йөрәгемә,
Җаннырымны минем туңдырма.
Ал мине дә үзең белән бергә,
Китә күрмә ялгыз калдырып.
Аерылып калган аккош сымак,
Мин йөрермен синсез каңгырып.