Җиде ятлар идек

Җиде ятлар идек кичә
Җиде юл чатларында.
Очраштык та, гүя очтык
Җиде күк катларына. 
Көтеп торган безне сөю
Җиде юл чатларында.
Насыйп булган бит янарга
Мәхәббәт утларында. 

Җанымда яз булып кал әле

Бу ярсу биләде җанымны,
ярсу давылдан көчлерәк.
Ничә ел яшәп тә сөюне
Белмәгән икән бит бу йөрәк.

Минем әни

Әнием мине ярата,
Җилкәмнән кочып сөя.
Шул чагында шатлыгымнан
Башым түшәмгә тия.
Минем әнием ягымлы,
Әнием иң сөйкемле.
Үсеп җиткәч, мин үзем дә
Булам әнкәй шикелле.

Озак яшә, әнкәй

Рәхмәт, әнкәй, фатыйхаңны бирдең,
Ак биләүгә безне биләдең,
Канатланып, көнне-төнне белми,
Бишек җырын җырлап көйләдең.

Ут алырга кайтам, әнкәй

Ут алырга кайтам
«Китәсең дә мени? — диде әнкәй, —
Күргәндәй дә әле булмадым:
Ут алырга гына кайткан кебек кенә,
Кайтасың бит гелән, уланым…»

Хатым булсын бүләгем

Сүзләремнең иң кайнарын җыеп,
Әнием сиңа хатлар үрәмен.
Ал чәчәкләр өзеп бирә алмыйм,
Хатым булсын инде бүләгем.