Елама, бәгырькәем
Кул болгап син озатып калдың,
Ерагайды инде аралар.
Сагышка төелеп яшьләрең
Алсу битләреңнән тамалар.
Сагышка төелеп яшьләрең
Алсу битләреңнән тамалар.
Кул болгап син озатып калдың,
Ерагайды инде аралар.
Сагышка төелеп яшьләрең
Алсу битләреңнән тамалар.
Сагышка төелеп яшьләрең
Алсу битләреңнән тамалар.
Карашым шәфәкътә,
Яңа ай, йолдызда…
Күңелем — сөйкемле
Ут кебек бер кызда!
Әй, энҗе тешләре,
Оялчан күзләре…
Әй, аның назланып
«Кит!» дигән сүзләре.
Зифа буең, тал-тирәккә пар икән,
Талдан болай нечкә билең бар икән,
Зифа буең тиңнәр өчен, Диләфрүз,
Нечкә билең кемнәр өчен, Диләфрүз?
Кич җиткәнне көтмә, җаным,
Кил син, бәгырем, Гөлсинәм.
Су буенда өзелеп-өзелеп
Сагынып сине мин көтәм.
Тәрәзәдә гөлләрең,
Күзе төшмәс кемнәрнең,
Турыгыздан узганда,
Әллә нишли йөрәгем,
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.
Беләсеңдер сәбәбен, Гөлфия.
Бу дөньяга һәркем
Парын эзләп килә,
Җаннарына якын иткәнен.
Уйлар бергә, хисләр уртак булып,
Кеше тели гомер уткәнен.
Сиңа гашыйк булырмын дип,
Карамадым уйлап та.
Сөярмен дип уйламадым,
Чынлап түгел, уйнап та.
Гашыйк бул син миңа,
Гашыйк бул син…
Вакытлыча гына булса да.
Күзләремә сеңгән сүнмәс яшьлек төсе
кояш яңгырлардан уңса да.
Соңгысы бул диеп килгән булам,
«Сау бул» диеп, кулларымны сузам.
Үз-үземне нигә алдыйм икән?
Булмый ла бит, оныта алмыйм, иркәм.
Сызылып таңнар аткан чакта,
Суза тальян гармунын.
Төннәр буе көтеп ятам,
Гармуныңның бар моңын.