Тәрәзәләр язга елмая
Тәрәзәләр елмаялар,
Тәрәзәләрдә нурлар —
Зәңгәр күкләргә үрелеп,
Йөрәктә шыта җырлар.
Тәрәзәләр елмаялар,
Тәрәзәләрдә нурлар —
Зәңгәр күкләргә үрелеп,
Йөрәктә шыта җырлар.
Туалар сызылып ал таңнар…
Туалар өметле көн көтеп;
Илне зур эшләргә чакырып,
Йөрәкне җиңүгә җилкетеп.
Актаныш кызлары белән,
Ах, таныш булулары!
Күпме егетне саргайта
Актаныш сылулары.
Томанлы көн сыман күз карашың,
Үпкәләвең юкка түгелме?
Йә, елмайчы, бәгырем, язгы гөлем
Әрнүләрең басып күңелнең.
Чәчәкләре сулган бакчаларда
Ак каенны салкын җил үбә.
Сине юксынудан минем тальян
Урамнарга моңлы җыр сибә.
Тәңкә-тәңкә карлар яуган кичтә,
Яңа елны каршылаган истә;
Син ап-актан киенгәнгә мәллә,
Чумган иде дөнья ап-ак төскә.
Чыршыбызга хәтта аклык иңде,
Табын түрләрендә шатлык иде.
Без биедек икәү ул чагында,
Бөтерелеп моңнар кочагында.
Зәңгәр күлмәгеңне киясең дә,
Зәңгәр күлгә көн дә киләсең.
Йөрәгеңдә нинди утлар яна?
— Уйларыңны килә беләсем.
Егет:
Әй ява яңгыр, әй ява яңгыр,
Ә синең исең китми бернигә.
Әй, чибәр туташ, зонтик астына
Сыендыр әле мине дә.
Сызылып таңнар аткан чакта,
Суза тальян гармунын.
Төннәр буе көтеп ятам,
Гармуныңның бар моңын.
Хәтердә ул тыныч айлы кичләр,
Хәтердә бормалы су юлы.
Онтылмый беренче саф мәхәббәт,
Онтылмый Агыйдел сылуы.