Сине яратканга күрә
Елмаеп миңа карадың
Бу чынлап каравыңмы?
Белсәң иде сине күргән
Көннәрне санавымны…
Елмаеп миңа карадың
Бу чынлап каравыңмы?
Белсәң иде сине күргән
Көннәрне санавымны…
Сыен әле кайнар күкрәгемә,
Тыңла әле йөрәк тибешен.
Син генә бит минем бу дөньяда
Өлешемә тигән көмешем.
Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.
Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.
— Сөймисеңдер, юктыр, чынлап сөйсәң,
Бүләк итәр идең бер чәчәк… —
Бүләк итәр идем, әгәр тапсам
Синнән гүзәлерәк гөлчәчәк.
Син белмәдең,
Шашып яңгыр койган чакта
Каеннарның яфракларын үпкәнем,
Ялан аяк, син йөрөгән эздән генә
Чәчләремне җилгә тиреп үткәнем…
Бу дөнъяда син булмасаң
Бер минут тормас идем.
Синсез яшәү мәгнәсе дә,
Һич кенә булмас иде.
Болыннарда күпме гөлләр тибри,
Сокланмассың шуңа ничек син?
Болыннарга чыгып сызгыр әле,
Болындагы гөлләр ишетсен.
Җәйләрен мин таңнар атканда,
Урманнар, кырларны буйладым.
Саф хисләр, мәхәббәт хакында
Чишмәләр җырлавын тыңладым.
Әйдә иркәм килче яныма,
Икәү бергә меник үрләргә
Бул син иркәм, минем янымда
Мәхәббәттән гөлләр үргәндә
Кошлар кайтты, сөю килде,
Гомерем язым алкышлады.
Көләч яшьлек иртәсенең,
Саумысыз, шатлыклары.