Син — кояшым, син — аем

Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.
Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.

Син җанымны тыңла

— Сөймисеңдер, юктыр, чынлап сөйсәң,
Бүләк итәр идең бер чәчәк… —
Бүләк итәр идем, әгәр тапсам
Синнән гүзәлерәк гөлчәчәк.

Син белмәдең

Син белмәдең,
Шашып яңгыр койган чакта
Каеннарның яфракларын үпкәнем,
Ялан аяк, син йөрөгән эздән генә
Чәчләремне җилгә тиреп үткәнем…

Сез парлашып йөргән болыннар

Болыннарда күпме гөлләр тибри,
Сокланмассың шуңа ничек син?
Болыннарга чыгып сызгыр әле,
Болындагы гөлләр ишетсен.

Саф хисләр

Җәйләрен мин таңнар атканда,
Урманнар, кырларны буйладым.
Саф хисләр, мәхәббәт хакында
Чишмәләр җырлавын тыңладым.

Саумысыз, януларым (икенче вариант)

Кошлар кайтты, сөю килде,
Гомерем язым алкышлады.
Көләч яшьлек иртәсенең,
Саумысыз, шатлыклары.