Саумысыз, януларым (беренче вариант)
Кошлар кайтты, сөю килде,
Гомерем язым алкышлады.
Көләч яшьлек иртәсендә,
Саумысыз, януларым.
Кошлар кайтты, сөю килде,
Гомерем язым алкышлады.
Көләч яшьлек иртәсендә,
Саумысыз, януларым.
Мәхәббәттән өмет өзгән чакта
Синең белән нигә кавыштым?
Сау бул инде, шушы кавышуым
Булса иде соңгы ялгышым.
Егет:
Сузылган салават күпере
Иделнең ярыннан-ярына.
Әйт әле, сөеклем, ризамы,
Шул юлдан бергәләп барырга.
Сакладым сине күңелемдә,
Сагынуларыма төреп.
Гомергә бергә булсак та,
Туялмам кебек күреп.
Кошлар китә җылы якка,
Мин кайда китимен соң?
Сагнуыма чамалар юк,
Әйтегез, нишлимен соң?
Вакыт узган саен яратуым
Тирәнәя генә барадыр —
Бары сине көткән йөрәгемдә
Сагынып сөйләр эзләр каладыр
Сине өзелеп сөюемне
Ничек аңлатыйм икән?
Йокыларыңнан уятып,
Таң булып атыйм микән?
Кыр казлар оча көзен
Кайта алар язларын
Матур итик мәхәббәтне
Өстәп күңел назларын
Ул чакта яз иде, исеңдәме?
Без утырдык каен төбендә. —
Нигә, нигә син җырладың миңа,
Кайнар сагыш салдың күңелгә?
Шул җыр белән минем, йөрәгемдә
Синең исемең калды гомергә.
Тышта пыскып салкын яңгыр ява,
Юешләтеп урам юлларын.
Ә мин менә уйлыйм һаман сине,
Искә алам яшьлек елларын.