Сөлге чигәм

Сөлге чигәм асыл җепләр белән.
Йөрәк хисен салып бу җырга.
Насыйп булса иде бу бүләгем
Мәйданнарда җиңгән батырга.

Сукмаклар чуалган

Сукмаклар чуалган, адреслар югалган,
Эзләргә үләннәр шытканнар.
Тик ялгыз йөрәкләр якын дус кирәккә
Бер-берсен эзләргә чыкканнар.

Соңгы мәхәббәт (икенче вариант)

Мәхәббәтнең өметен өзгән чакта,
Синең белән нигә кавыштым.
Сау бул инде соңгы мәхәббәтем
Булса иде соңгы кавышу.

Синең язмыш — минем язмышым

Мәңге сүнмәсен дип ялкыны
Сөюемне салдым җырларга.
Еллар үткәч исләремә алып
Бер еларга, берчә җырларга.

Синең күзләрдә

Уткән язларның,
Уткән назларның,
Матурлыкларын
Чыкмыйм эзләргә.
Язлар шатлыгы,
Назлар сафлыгы,
Синең күзләрдә,
Синең күзләрдә.

Синең күзләр (икенче вариант)

Синең күзләр минем көннәремне
Нурга күмгән кояш тиңдәше,
Җирдә ничек яши алдым икән.
Синең күзләреңне күргәнче.

Синең караш

Күземә карыйсың,
Ниләрдер уйлыйсың.
Бу караш бик серле,
Бик серле, сөйкемле.
Уйланма шул тиклем,
Кайгырма, сөеклем,
Гомергә без бергә
Булырбыз бәхетле.