Синең турыңда
Иртәнге чык чишмәләргә
Моң булып тамса,
Кыр чәчәкләре алланып
Бөресен ачса,
Зәңгәр күктән җыр агылса
Кояш нурында,
Бар гүзәллек сөйли кебек
Синең турында.
Композиторы на букву: Ф
Синең түган көнең
Чакырырсың дип көтсәм дә,
Үзем килдем, түзмәдем.
Елны елга ялгый-ялгый,
Гомер үткән — сизмәдем.
Синең нурың (Синең елмаюың)
Кояшта тудың микән,
Йолдызда тордың микән?
Өйгә ай кергәнме дисәм,
Ул синең нурың икән.
Озатсыннар иде
Кояшлар да баер, атар таңнары да,
Ерагаер безнең аралар.
Әмма юллар кая илтсәләр дә,
Синең күзләр озата баралар.
Очрашик ешырак
Бу гомерләр аккан судай,
Тиз генә үтеп китә.
Күрешүләр, сөйләшүләр
Безне җан дулсар итә.
Исемеңне яздым…
Исемеңне яздым, исемеңне
Бакчабызда, тәрәз каршында.
Исемеңне яздым, гөлләр чәчтем,
Сулар сиптем язлар башында.
Дуска
Шатланам дуслар булганга,
Алма бишкә бүләрлек.
Баш катканда киңәш сорап,
Эч серләрен сөйләрлек.
Хәсәншәех авылы көе
Хәсәншәех — җырга лаек
Кырлар, урманы белән.
Хәсәншәех — җырга лаек
Данлы уллары белән.
Сабан туе
Туганнар кайткан сагынып,
Ерактан дуслар килгән.
Сабан туе шулай безне
Чакыра бөтен илдән.
Онытмадым сине, авылым
Күңелемә дәва кебек була
Көндә сине искә алуым,
Нишләр идем әгәр бу дөнъяда
Син булмасаң, туган авылым?!
