Тәтешкә дәшү
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.
Табынган тавым — Урал тау,
Туган авылым — Уракай!
Сездә юлдаш миңа кояш,
Төнлә сердәш тулган ай.
Туган җирнең газиз малае мин —
Заман шулай ясап калдырган.
Үстерделәр мине кеше итеп
Кара икмәк белән балтырган.
Табыннар мул. Дөнья бөтен.
Нинди матур авыл киче.
Чабылганнар кычытканнар,
Һәр тарафта икмәк исе.
Туган яклар — изге яклар,
Күңелдә яши шулай.
Безнең якта зәңгәр һава,
Алтын кояш, көмеш ай.
Кемгәдер кирәк яшел җәй,
Кемгәдер ап-ак буран.
Миңа кирәк туган ягым,
Теләчене сагынам.
Һәр ел кайтам туган авылыма,
Бала чакны искә төшереп.
Тик биредә мине һичкем көтми,
Чәйләр куеп, бәлеш пешереп.
Без сатмадык әти-әни йортын
Ызгышмадык дөнья бүлешеп.
Анда безнең әниебез яши,
Җыелабыз хәлләр белешеп.
Әткәй йорты гомер башлангычы,
Тәүләп тәпи баскан туфрагым.
Минем кескәй генә газиз илем
Сүнми янсын якты учагың.
Туган илем, кояш балкый синдә,
Нурлар сибеп, таңнар аттыра.
Иман нуры синдә, шәфкать нуры,
Бабам нигезе кабат яктыра.