Уфа-Казан — бер урам
Дусларсыз ла дөнья сансыз,
Дусларсыз булмый яшәп.
Утны-суны бергә кичеп,
Яшибез әле яшьнәп.
Гөлфия Шакирова
Сайра-сайра сандугач
Өй артындагы бакчада,
Чәчәк аткан алмагач.
Әнә шушы алмагачка,
Кунып сайрый сандугач.
Язмышымның бүләге
Бер күрүдә сине яраттым,
Бигърәкләр дә инде охшаттым.
Син бары шаярдың, көлдең,
Килмә син, йөрмә дидең.
Тулган айда нурлы йөзләрең,
Күреп туймый сине күзләрем.
Чынга ал син хисләремне,
Ямьле ит кичләремне.
Язлар булып кагылыйммы
Күпме яшереп була инде
Сиңа булган хисләрне?
Сине сагынып, моңсуланып,
Үткәргән бу кичләрне.
Энҗе карлар
Җир өстенә энҗе карлар ява,
Күңелләрем хискә уралган.
Мәхаббәттән шашып икәү генә,
Йөри идек шулай урамнан.
Төшләремә энҗе карлар керә,
Безнең эздән сукмак салынган.
Тал кызларын хәтта көнләштереп,
Үтә идек чишмә ярыннан.
Эзләгәнем син минем
Күз алдында сурәтең,
Яратамын, күрәсең.
«Бәхет — мәхаббәттә» дигән
Өметләргә төрәсең.
Тик син генә (икенче вариант)
Хаксызлык белән килешмәм,
Авырлыкка бирешмәм.
Сиңа булган хис турында
Башкаларга сер чишмәм.
Оныттың димә
Син оныттың диясеңме,
Онытмадым берсен дә.
Бергә чаклар, матур чаклар
Барысы да исемдә.
Онытма син мине
Сагынамын диеп, хәбәрләрең килсә,
Мин күкләрнең җиде катында.
Бердәнберем диеп, җырлар багышлыйсың,
Мине сөюләрең хакында…
Төшләремә керә алан
Тәлгэш-тәлгэш кызыл балан
Чык җемелди үзендә
Мәхәббэтне сагыш иттең
Тора алмадың сүзеңдә
