Һай, бу тормыш…
Ике кашы арасында
Мәрҗәндәй бер миңе бар.
Өнемдә йөрим төш күреп,
Телемдә гел ярым-яр.
Ике кашы арасында
Мәрҗәндәй бер миңе бар.
Өнемдә йөрим төш күреп,
Телемдә гел ярым-яр.
Әрем катыш әби чәче
Печән чабам далада.
Сөйгән ярым вәгъдә бирде,
Үзе килми һаман да.
Әче, әче, әрем әче,
Шул әрем нигә әче?
Сезнең туйда да үбешү
Татлы идеме, әйтче?
Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!
Болында былбыл моңлана,
Бәгерне өзеп-өзеп.
Ялгызлыктан җан сызлана,
Булырмы икән түзеп?
Син күктәге йолдыз түгел,
Син җирдәге бер кыз гына.
Җирр егетен чакырма син
Күкләрдәге йолдызына.
Җилфер-җилфер җил искәндә,
Дулкын уйный күлләрдә.
Иркәмне иркәләгез, дип,
Үзем куштым җилләргә.
Әти кеше, гомер көзләреңдә
Ялгыз калдың, ялгыз, берүзең.
Улларың да килеп хәлең белми,
Юылмаган күптән тәрәзең.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.