Язгы гөлләр
Син елмаеп бер карасаң,
Көз әйләнә ямьле язга.
Сине күрсәм, дөнъя тула,
Яктылыкка, моңга, назга.
Син елмаеп бер карасаң,
Көз әйләнә ямьле язга.
Сине күрсәм, дөнъя тула,
Яктылыкка, моңга, назга.
Күңелкәем канатланды
Сине тәү күргән чакта;
Хәзер яна йөрәккәем
Уйлаcам синең хакта.
Әллә, иркәм, әллә сизмисең,
Сөюемне минем белмисең?
Синең өчен янып-көеп
Йөрүемне нигә күрмисең?
Хыял канатларың берүк
Талмасын инде.
Күңелләрне сары сагыш
Алмасын инде.
Урманнарга барсаң, миңа да әйт,
Юлларыңа гөлләр сибәрмен.
Сиңа булган кайнар хисләремне
Кош телләре белән сөйләрмен.
Бер тугандай дусларым бар
Яркәй — Илеш ягында.
Сөйләшеп серебез бетми
Без очрашкан чагында.
Данлы Идел дулкыны шаулый,
Идел өстендә акчарлак.
Кеше гөмере кыска, үтеп булмый
Җир йөзенең барлык җирләрен.
Килдек сезгә чит-ят кеше булып,
Дуслар табарымны белмәдем.
Сандугачның гомерләре
Моңланып үтә икән.
Ник моңлылар бу дөнъяда
Бәхетсез була икән?
Сандугачым бергә сайрыйк,
Дөнъялар моңга тулсын.
Безнең йөрәк моңнарыннан
Өр-яңа җырлар тусын!
Бак-бак килеп, тавыш биреп,
Алпан-тилпән атлап,
Кайта үрдәк елгадан.
Без үрдәкләр, матур кошлар,
Юктыр бездән батырлар!