Саумы, Аксубай
Кайтам, дуслар, Аксубайга,
Туып-үскән җиремә.
Мин ашыгам, тик күңелем,
Миннән алда йөгерә!
Авторы на букву: В
Салкын Алан
Барам әле, барам, дуслар,
Салкын Алан авылына.
Шушы җырны җырлап кайтам
Аның тырыш халкына.
Саубулыгыз ак каеннар
Әйләндем дә кул селтәдем
Озаткан каеннарга,
Кайчан әле кире кайтам
Туганнар авылыма.
Аерылмыйк дустан-туганнан!
Борма-борма тормыш юлларында
Авыр чакта бирсен сабырлык.
Бирешмичә дөнья йөген тартҡан
Бик күпләргә хәйран калырлык.
Яшьлек учагым
Ай да бүген мин кайтканны белеп,
Кунып калган сарай башында.
Ул ашыга тәрәзәгә карап.
Сөенчене, сөенчене тизрәк алырга.
Яшәр идем синең җаныңда
Айлы төндә калдык икәү генә,
Өскә үрли учак ялкыны,
Җем-җем килеп шаян чаткылар
Күзләреңдә синең ялтырый.
Сизәсеңме, иркәм, ай карашын?
Ул соклана моңлы йөзеңә.
Ак чәчәктән үргән калфагың
Бигрәк охшаш синең күңелеңә.
Яшьлек белән хушлашу (Мәхәббәтем кала, Яшьлегем сагышы)
Мәхәббәтем кала,
Ерагая ара,
Йөрәккәем һаман янармы?
Яшьлек үтеп бара,
Күңелләрдә яра —
Гомерлеккә шулай калырмы?
Яннарыңа кайтып киләм
Айлы бу төн. серле бу төн.
Күктә яна йолдызлар.
Син дә мин генә сайлаган
Безнең уртак йолдыз бар.
Яндырма күперләреңне
Син киттең мине калдырып,
Яшли сөйгән ярым.
Ник төннәргә алыштырдың
Алсу аткан таңымны.
Язлар үткәч
Язгы ташкын ярларына кайткан,
Сары сагыш кергән урманга.
Күңелләрдә ташкын, йөрәктә дәрт,
Син булганга, сөю булганга.
