Хәтер җыры (беренче вариант)
Бу тормышта беребез дә
Мәңгелеккә килмәгәнбез.
Мәңге калыр затларны ник
Исән чакта белмәгәнбез?
Күккә ашкан шул җаннардан,
Йолдызлардан нурлар тама.
Кыска гына гомерләрдән
Мәңге сүнмәс җырлар кала.
Бу тормышта беребез дә
Мәңгелеккә килмәгәнбез.
Мәңге калыр затларны ник
Исән чакта белмәгәнбез?
Күккә ашкан шул җаннардан,
Йолдызлардан нурлар тама.
Кыска гына гомерләрдән
Мәңге сүнмәс җырлар кала.
Был тормышка беребез дә
Мәңгелеккә килмәгәнбез.
Мәңге калыр затларны ник
Исән чакта белмәгәнбез?
Күккә ашкан шул җаннәрдан —
Йолдызлардан нурлар тама.
Кыска гына гомерләрдән
Мәңге сүнмәс (үлмәс) җырлар кала.
Яу кырында яшь салдатның
Йөрәгеннән кан тамды.
Шунда үскән ак чәчәкләр
Кып-кызыл булып калды.
Гомере бетте, ә бит егет
Гөлләрне назламаган.
Ярата дип, яратмый диеп,
Таҗларын санамаган.
Ил өстендә давыл купкач,
Канга таплангач җирләр.
Кыннан суырды кылычын
Бәхтизин кебек ирләр.
Кыш бабай, кыш бабай,
Кар ява, кил инде,
Янчыгың чишеп сал,
Бүләкләр бир инде.
Алфавиттагы хәрефләр
Бер көн тавыш күтәргән,
Нигә әле «А» хәрефе
Бездән алда теркәлгән?
Нигә әле басып тора
Аякларын аерып?
Әйдә, дуслар, алып атыйк,
Тормасын ул масаеп.
Син уйнасаң авылымның
Яңгырап тора кичләре,
Сине тыңлый югары очлар,
Тыңлый түбән очлары.
Их, гармуннар уйный белсәм,
Моңлы җыр сузар идем.
Моңсызларга моңнар биреп,
Бер җырлап узар идем.
Агымсулар кебек гомер узган,
Тоялмый да үткән ни ара.
Бүген кызым яңа тормыш башлый,
Бүген бездә гөрләп туй бара.
Дәшмәгез, дәшмәгез, дәшмәгез,
Тимәгез, тимәгез ярама.
Артык зур һәм тирән ул яра,
Йөрәгем урталай ярыла.