Кышкы чия
Күбәләкләп яуган ап-ак карлар
Килеп куна битем очларына
Күзләремдә ай һәм йолдыз нуры,
Бөтереләм хисләр кочагыңда.
Күбәләкләп яуган ап-ак карлар
Килеп куна битем очларына
Күзләремдә ай һәм йолдыз нуры,
Бөтереләм хисләр кочагыңда.
Карлы буран, карлы буран,
Һич күренми юллар,
Сагышларга күңел күмелгән.
Күзләрең дә тынган күз яшьләре,
Әнҗе кармы әллә әрегән?
Мамык шәлен салып иңнәреңә,
Мине еракларга озаттың.
Моңсулана балаң хәзер чит якларда —
Сүзен яттан белә һәр хатның.
Яз саен кошлар кайта,
Шомырт та ак чәчәген ата.
Табигать пышылдый,
Улда сине әзли, ул ярата.
Яз җитсә хисләрен тыялмый
Елгалар ярларыннан таша.
Ашкын суда ярсый
Ярсый әйткән сымак, ул ярата.
Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.
«Чыпчык күзе» — гади күзе,
Кечкенә зәңгәр чәчкә.
Алып килдең, бүләк иттең,
Кададың минем чәчкә.
Олы юлга чыктык икәү генә,
Тормыш дигән юлны башладык.
Озатып калды безне яшьлек кенә,
Йөрәкләр тик шуңа сызлады.
Сез дусларга җырлар җырлыйм
Зур шәхесләр турында.
Булса да алар һәрберсе
Һәрчак безнең каршыда.
Ельцин бабаң ниләр сөйли,
Өстәлләр төя-төя,
Путинны да утыртты бит,
Башыннан сөя-сөя.
Һәр гашыйкның үз каены була
Сер чишәргә ялгыз калганда,
Уйга чумып зиһен таралганда,
Күңел тулып, йөрәк янганда.
Күңелемә тиңдәш итәм
Ярсыган бураннарны.
Давылларга каршы атлап,
Әйләнәм урамнарны.
Давылларга каршы барам,
Офык ачылмас кебек.
Йөрәгемнең янулары,
Мәңге басылмас кебек.