Син минеке түгел (беренче вариант)
Тормышыңны үзгәргә теләп
Очрадыңмы барган юлымда.
Чынлап сина гашыйк булдыммы?
Һәрвакытта тик син уемда.
Тормышыңны үзгәргә теләп
Очрадыңмы барган юлымда.
Чынлап сина гашыйк булдыммы?
Һәрвакытта тик син уемда.
Синсез килгән шатлыкларым
Шатлык булмаган икән.
Куанычларым булса да,
Дөнъя шатлыкка тулса да,
Күңелем тулмаган икән.
Йолдыз балкый нурланып
Аяз күкнең йөзендә.
Син балкыйсың күңелдә,
Гашыйк булдым үзеңә.
Туган җиргә язлар кайта,
Гөрләвекләр шаулатып.
Сыерчыклар җырлар җырлый,
Күңелләрне дулатып.
Атылган йолдызлар артыннан атылдык,
Теләдек бәхетле булырга.
Ихластан вәгъдәләр бирештек,
Бирештек гомергә янәшә калырга.
Очраштык, кавыштык бик серле,
Ярату үзе бер мизгелме.
Күрдем дә үлдем дип юрау бар,
Нәкъ шулай таптым бит сине.
Зәңгәр күзле алсу Миләүшәне
Кулымда йөретәм иркәләп.
Безнең сөю соңлап чәчәк атты —
Очрашмадык нигә иртәрәк?!
Көтмәгәндә чыктың юлларыма,
Өмет белән карап күземә.
Тик гафу ит, көткән җавабыңны
Бирә алмам — сүзләр өзелә.
Әйт әле нигә,
Күкләр яшен түгә,
Язлар китәргә, ашыга, ашыга?
Яшьлек елмаеп,
Кочып ал, диеп,
Чыкмый кабаттан каршыга, каршыга.
Саф сөюем уянганда,
Чәчәк аткан чак иде.
Язын искән таң җилендәй,
Тойгыларым саф иде.