Бу дөньяда
Бу дөньяда төрле хәлләр
булганын да истә тот.
Дошманның да дуслары бар —
серләреңне эчтә тот!
Бу дөньяда төрле хәлләр
булганын да истә тот.
Дошманның да дуслары бар —
серләреңне эчтә тот!
Белсәң икән йолдызларның телен,
Мәңгелеккә алар ни сөйли?
Белсәң икән дулкыннарның көен,
Ярларына алар ни сөйли?
Каеннарның кайрысында
Нигә кара төрткеләр?
Сүнгән хисләрне уятып,
Синнән хатлар килделәр.
Таңдан искән җилләр кебек,
Гомерләр узып бара.
Безнең гомер әйтерсең лә
Күз ачып йомган ара.
Тәгәри гомер йомгагы,
Юлларны саный-саный.
Тотам димә ул йомгакны,
Тәгәри, һич туктамый.
Бәхет — һәр чак соңлап килер кунак,
Килеп инә табын таралгач!..
Тик көтәсең, көтеп арыгач та
Бәхет өчен генә яралгач.
Балан ачы, яман ачы
Димәгез, дуслар, миңа.
Тормыш баландай ачы шул,
Юллар уңа, я туңа.
Гомерләр үтә ашыгып Вакыт картая микән? Ак бураннарга ияреп Гомерләр чаба икән. Ашыкма әле, яшьлегем, дип Кычкырып мин җырладым. Ишетмәгәч тавышымны Утырып бер еладым. Яшь кайыннар үсеп чыккан Учак яккан тугайда. Сандугач та көзләр көтә Туктап кала, сайрайда. Ашыкма әле, яшьлегем, дип Кычкырып мин җырладым. Ишетмәгәч тавышымны Утырып бер еладым. Бу чапкыр гомер атына Утырырга … Читать далее
Дөрләп яна дөнъя,
Бакчалар әйләнде, ком сүлгә.
Ахры заман килде,
Каннарсымнарлар җитми кешегә.
Заман ахры килде,
Ата — улны, ана — кызны белми.
Кешегә ни булды?
Талаш — ызгышлар, утлы — сугышлар кабынды.
Ат эчерәм җылудан, Күз алмыймын сылудан, Сызгырып та җибәрәм, Әллә йөрәк ярсудан. Их, суга баруларың, Су сирпеп алуларың, Тик баса алмый (сүндерми) суларың Йөрәгем ярсуларын. Сызылып таңнар атканда, Сулар алып кайтканда, Түгелмәде суларың — Түгелде күз нурларың. Түгелде күз нурларың, Түгелде күңелемә. Су ташымый, ут ташыйсың — Әллә җиңелме миңа? Ат эчерәм җылудан, Күз алмыймын … Читать далее
Кырык эшләр кырам диеп,
Һаваланма син, бәндәм.
Тауларны да күчерерсең
Көч-гайрәт булса тәндә.