Гөлсинәм (Әйдә кавышыйк!)

Кич җиткәнне көтмә, җаным,
Кил син, бәгырем, Гөлсинәм.
Су буенда өзелеп-өзелеп
Сагынып сине мин көтәм.

Гөлләрем (икенче вариант)

Гөлләрем, гөлләрем, гөлләрем,
Чәчәк атми шиңделәр.
Гөл бакчага кердем дә мин
Чәчәкләр өзеп алдым.
Бер күрүгә гашыйк булдым
Үзем дә сизми калдым.

Гомерлеккә, ахыргача

Көтмәгәңдә иртә таңда назлап,
Тынган күңелемне уяттың.
Йөрәгемә дәртле ялкын өстәп,
Учагына сүнмәс ут яктың.

Гашыйклар — дөньяның терәге

Син — минем ал таңым, эзләгән язмышым,
Кердең бит күңелгә, китмәскә гомергә.
Хыялда яшәгән, яшендәй яшьнәгән
Ут булып балкыдың йөрәгем түрендә!

Гашыйк бул син миңа

Гашыйк бул син миңа,
Гашыйк бул син…
Вакытлыча гына булса да.
Күзләремә сеңгән сүнмәс яшьлек төсе
кояш яңгырлардан уңса да.