Вәсиләм!
Илдә түгел, җирдә түгел,
Җиһанда да синдәй юк.
Күңелкәем, йөрәккәем
Сиңа тора тартылып.
Илдә түгел, җирдә түгел,
Җиһанда да синдәй юк.
Күңелкәем, йөрәккәем
Сиңа тора тартылып.
Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?
Әйтмәдем дә сиңа сау бул диеп,
Үз-үземә урын табалмыйм.
Эх, килми шул, килми китәсе лә,
Яныңда да, ләкин, калалмыйм.
Бәхетеңә тудым, үстем,
Ерак юллар, су кичтем.
Очраштырды Ходай безне
Гаҗәп карлы бер кичтә.
Әлеге кәдәр мин сине
Нигә күрмәдем икән
Доньяларда барлыгыңны
Нигә белмәдем икән
Көтеп-көтеп алдым сине
Син дә көткәнсең икән
Хәзер җаным пар аккоштай
Гел бергә булыйк иркәм
Ашкына йөрәгем,
Юлларның юк очы,
Кемнәрнең кулында
Бәхетем ачкычы?
Сандугачымны очырдым,
Былбыл тоталмам инде.
Син онытсаң — онытырсың,
Мин оныталмам инде,
Мин оныталмам инде.
Калдың син ак бураннарда,
Ак буран эчләрендә.
Калдың инде бураннарның
Дулаган төшләрендә.
Синең белән узган минутларны
Айга-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,