Күңелем яшәргә ашкына

Кош оча, йолдызлар атыла,
Елгалар ярыннан ташына…
Шуларны күрәм дә, күңелем
Еракка, еракка ашкына.

Күрше кызы

Күршедә яшисең,
Эндәшәм дәшмисең,
Күреп кенә калам синең көлүеңне.
Син генә уемда,
Сер генә син миңа,
Бер күз сирпеп җилкетәсең күңелемне.
Күрәсеңме, күргәнеңне күрәм,
Минем уйлар синең уйда әле.
Яратмаган булып яраттырып
Әйдә, кылан, әйдә, уйна әле!

Күзләрең

Күз алдман китмәс күзләрең,
Онтылса да әйткән сүзләрең.
Карап туя алмыймын шул күзләргә,
Әллә нинди ялкын аларда.

Охшамаган кара көнгә дә,
Охшамаган зәңгәр күлгә дә.
Соры күзләр шундый гадиләр,
Алар бигърәк назлы карыйлар.