Китмә, сөю!
Китмә, сөю, китмә күңелемнән,
Ялгызлыкка мине ташлама.
Күрәсеңме, язның назлавына
Пар тургайлар ничек шатлана.
Авторы на букву: Р
Кире кайт син миңа
Эрер идем синең кочагыңда,
Сагынудан өзелә үзәгем.
Таңнар туа, көннәр синсез үтә,
Әллә юкмы сиңа кирәгем?
Килче иркәм
Бер күрүдә гашыйк булдым,
Сихырлап киттең.
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Кәефсез үттең.
Тик сагыш калды йөрәктә,
Ә син еракта.
Килмә, җаным, каберемә
Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.
Карсылуым
Язларымда көткән идем,
Син, җаным, соңлап килдең.
Гомеремә карлар белән
Карсылу булып кердең.
Кара күзләремә
Сиңа булган хисләремне
Тиңлим кайнар кояшка.
Җылытырмын, эретермен
Баткан булсан сагышка.
Кара күзем син
Яшьлегемне әсир (җәлип) иткән,
Әй, кара күзем.
Сакланачак йөрәгемдә кояштай йөзең.
Күзләремнең карасыдыр,
Әй, кара күзем.
Тыңларсыңмы җырларымны,
Кояштай йөзем
Кил каршыма
Чыгыйм әле кичке урамнарга,
Син очрарсың бәлки юлымда.
Күзләреңә тутырып бер карармын
Кулларыңны алып кулыма.
Кил иркәм
Юлларың бик озак,
Бик урау, бормалы.
Әллә соң күрәзәче,
Ялгышмый урады.
Көтәм мин иртәсен,
Күзләрем юлларда.
Син минем янымда,
Хыялым уемда.
Кем төзәтер язмыш ялгышын?
Бер-беребезгә насыйп яр идек без
Аерды шул ачы язмышлар.
Ник моңсызлар өчен дөньялар киң,
Ник гашыйклар (гашыйкларга) өчен (гына) дөнья тар?!
