Йөрәк
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?
Ертып ачтым күкрәгемне,
Йолкып алдым йөрәгемне
Һәм йомарлап учларыма,
Илттем аны дусларыма.
Илттем аны сиңа, җаным.
Тик күрмәдең нигә, җаным?
Ачылмаган бөреләргә
Бу мәхәббәт тиң икән.
Ачылмаган язгы бөре,
Әллә инде син микән?!
Йөрәгемә куштым башка сине яратмаска,
«Синең зәңгәр күзләрең!» — дип җанатмаска.
Юк кирәкми зәңгәр күзләр ,ялган күзләр
Сине күрмичә дә түзәр җаным түзәр, түзәр.
Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.
Юллар буйлап, уйлар уйлап,
Алыс китеп барганда,
Көтәм сине, очраттым мин,
Еллар үткәч, бер таңда.
Матур күзләрең өстендә
Керфекләрең ук кебек.
Синдәй күзләр җирдә түгел,
Җиһанда да юк кебек.
Хисләремне әйтеп бирер өчен,
Нинди сүзләр әйтеп табырга.
Йөрәгемә тиң ярымны эзләп,
Әзер идем еллар көтәргә.
Назлы хисләр, яшел яфрак булып,
Бөтерелә сары көзләрдә.
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Нигә күк һәрвакыт зәп-зәңгәр, гел зәңгәр?
Сагышлы зәңгәрлек сибелә күзләрдән?