Төнбоеклар
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Табынган тавым — Урал тау,
Туган авылым — Уракай!
Сездә юлдаш миңа кояш,
Төнлә сердәш тулган ай.
Чыршы, карагайлы җырчы урман,
Синсез никтер мина ямансу…
Ятсындыра торган,
Юксындыра торган,
Сагындыра торган заман бу.
Гомеремнең чишмәсе син,
Туган авылым Юрашым.
Юраш гүзәле гомергә
Булыр кебек юлдашым.
Туган җирнең газиз малае мин —
Заман шулай ясап калдырган.
Үстерделәр мине кеше итеп
Кара икмәк белән балтырган.
Табыннар мул. Дөнья бөтен.
Нинди матур авыл киче.
Чабылганнар кычытканнар,
Һәр тарафта икмәк исе.
Туган яклар — изге яклар,
Күңелдә яши шулай.
Безнең якта зәңгәр һава,
Алтын кояш, көмеш ай.
Туган якның кичләре
Ак томанга күмелә.
Күңелемдә сагыну хисе
Сагышланып түгелә.
Яз булдымы, Инҗәремә кайтам,
Кошчык булып, нурга сөенеп.
Япь-яшь чагым каршы алыр кебек,
Шомырт чәчәгенә төренеп.
Яз булдымы? Инҗәремә кайтам
Кошчык булып, нурга сөенеп.
Япь-яшь чагы каршы алар кебек
Шомырт чәчәгенә төренеп.