Әйдәгез, биибез!
Җырлыйбыз да, биибез дә,
Көлешәбез дә.
Җырласак та, биесәк тә
Килешә безгә.
Җырлыйбыз да, биибез дә,
Көлешәбез дә.
Җырласак та, биесәк тә
Килешә безгә.
Зәңгәр күктә тимер кошлар
Җанны телеп нигә оча?
Болытларда югалсыннар,
Кайгыларны яңартмыйча.
Кышкы көндәй кыска гомер.
Сиңа да — бер, миңа да — бер.
Бер гөнаһсыз сабыйларны
Ник үзенә алгандыр гүр?
Хәсрәт килсә йорт илеңә,
Кайгылардан чәчкә сулыр.
Күз яшьләреңне сөртүче,
Юатучым җырым булыр.
Сөйләреңне сөйләрсең син
Сөяреңме сөярсең.
«Каф таулары биек», димә,
Хәтта күккә менәрсең.
Эгәр йөрәк янмый икән,
Нигә ул андый йөрәк?
Ул йөрәкнең януыннан
Янмавы хәерлерәк.
Әгәр бик-бик теләсәң,
Күктән бәхет яңгырын коярга була ул,
Көзге салкын төннең дә
Бик назлы икәнен тоярга була ул,
Яратып карасаң…
Яңгыр яумаса да, яшен яшьнәп
Төтен уты күккә ыргылды.
Төркем арасыннан бер аккошкай
Яраланып җиргә егылды.
Янма, йөрәк, сызма, күңел,
Өзгәләнмә, җан гынам.
Күк айкала, җир чайкала,
Сынма, рухым, бул чыдам!
Янгантауда яна йөрәк —
Сулар сибәргә кирәк.
Сулар сипсәң дә файдасыз,
Кызлары сылу бигрәк!
Гөрләвекләр гөрләп ага,
Җырчы кошлар канат кага,
Казаныма якты яз килгән.
Еракларга яңг(ы)рый азан,
Моңнарга күмелә Казан —
Мондый гүзәллекне кем күргән?