Сөю гөлем
Сөю гөлен бары сиңа бирәм,
Җил-яңгырдан сакла, сындырма.
Синең куллар җылы, мин бит беләм,
Өшетмә син аны, туңдырма.
Авторы на букву: Л
Сөләйман балдагы
«Бар да үтә», дип язылган
Сөләйман балдагына.
Каршыңа килгән бәхетне
Күрмичә калма гына.
Сиңа (өченче вариант)
Без танышкан төндә ятлар идек,
Уйнап-көлеп кенә сөйләштек,
Ятлар безгә әгәр күз салсалар,
Бер-беребездән никтер көнләштек.
Сиреньнәр (өченче вариант)
Синсез үтте инде күпме еллар,
Килде язлар кабат әйләнеп.
Көтмәгәндә сине очраттым мин,
Кулларыңда чәчәк бәйләме.
Синсез яши алмыйм
Бер караштан, бер күрүдән,
Мин сиңа гашыйк булдым,
Сөю утларында янып,
Чәчкәләрдәй мин сулдым.
Синсез дә яшәп булмый
Табалмыймын эзләрең дә,
Томанлы ике күзем,
Сиңа дигән чәчәкләрне
Кочаклап калдым үзем.
Син бәхетле булсын өчен
Төссез генә барган тормышымны
Алсу гөлгә күмеп килдең син.
Шат елмаеп чыккан кояш кебек,
Ходай биргән бәхет идең син
Син булсаң
Гел бәхетле булып булмый
Бик бихетсез көннәр бар.
Мендәр читен юешләтеп
Елап чыккан төннәр бар.
Син булганда (өченче вариант)
Йөрәгем сиңа тартыла,
Яратам, янам, көям.
«Син җаным сайлаган ярым,
Үземә тиңем», — диям.
Син белмәдең
Син белмәдең,
Шашып яңгыр койган чакта
Каеннарның яфракларын үпкәнем,
Ялан аяк, син йөрөгән эздән генә
Чәчләремне җилгә тиреп үткәнем…
