Сары чәчәкләр
Тугайлардан чәчәк җыйдым,
Өзмәдем сарыларын.
Тик син килеп бүләк иттең
Яз умырзаяларын.
Тугайлардан чәчәк җыйдым,
Өзмәдем сарыларын.
Тик син килеп бүләк иттең
Яз умырзаяларын.
Купшы сүзләр эзләп җәфаланмыйм,
Гади сүзләр белән аңлатам.
Сине генә сөям, назлы ярым,
Сине генә үлеп яратам
Иң серле караш ташлыйсың,
Ә мин сиңа күз кысам.
Юри гашыйк булган булып,
Мин үзем чынлап кызам.
Мин үзем чынлап кызам.
Бер күрүдә күңелемә кердең,
Бул дидең миңа гына.
Әйе диеп җавап бирде йөрәк
Бәгърем сиңа гына.
Гашыйк булу гына җитми —
Өзелеп яратсын күңел.
Яратуны саклап-яклап
Калырга җиңел түгел.
Ай янында якты йолдыз,
Минем йолдызым гына
Мәдинәм гөлкәем
Минем йолдызым гына бәгыркәем
Миңа синнән берни кирәк түгел,
Яратмасаң да ярый.
Бары сагышланган йөзең генә
Йөрәгемне яралый.
Әллә инде ялгыш күрдем,
Әллә инде язмыш тиде,
Юлларымда сине очраттым.
Күңелемнең бар назларын,
Җылылыгын, матурлыгын
Бер карашың белән уяттың!
Синең күңел әйтерсең лә ап-ак бер кыш,
Үзе йомшак, үзе сап-салкын.
Кышкы кояш кебек саран синең назың,
Тик хисләрең генә гел ялкын.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишләргә сине күргәч,
Уйларым аек түгел.