Чын дустым
Кыен чакларымны хәбәр итмәсәм дә,
Үзе белеп килә чын дустым,
Ихластан сөенә хәлләрем яхшыга,
Үз итә ул мине чын дустым.
Кыен чакларымны хәбәр итмәсәм дә,
Үзе белеп килә чын дустым,
Ихластан сөенә хәлләрем яхшыга,
Үз итә ул мине чын дустым.
Тагын күрешергә булсын,
Хушлашмый китәм.
Искә алып бер җырларсыз,
Җыр бүләк итәм.
Ташлап китүләрең микән,
Таптап китүләреңме?
Шушы китүләрең белән
Ялгыз итүләреңме?
Сөйгән ярың булалмадым,
Үтеп китте бу гомер.
Дус-ишләрем күп булса да,
Кем кадерен кем белер?..
Синдә белем, илһам алам,
Яшәү өчен дуслар табам,
Тау башында гоур калам,
Яшьлек төсем —
Гүзәл Өфем.
Таң ата да кояш чыга,
Кояшны сәламли көн.
— Саумы, Кояш, сүнмәс учак!
Әссәламәгаләйкүм!
Өй артыгыз гөлбакча,
Җиләге пешкән-пешкән.
Җиләк арасында сайрый —
Сандугач очып төшкән.
Әйдә, киттек Дим буена,
Дим буйларын сагындым.
Дим бит назлы сылу кызы
Минем туган ягымның.
Ишеттем мин кичә: берәү җырлый,
Чын безнеңчә матур, милли көй;
Борманалып ага Дим сулары,
Ярларында шаулый таллары.
Талларыңда сайрый кошлары —
Шуңа ямьле Әлшәй яклары,