Җырларымда яшим
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Безнең очрашулар,
Бик еш булмаганга
Күрешүне гел көтә күңел.
Сагынуларга түзмик,
Бер күрешү үзе,
Бер күрешү үзе — бер гомер.
Сабантуйлар гөрли авылда
Атлар әзерләнгән ярышка
Ялан тәпи малай сыртында
Ят кебек тә, кебек танышта.
Әй, яшьлегем,атта син яшкән
Сабырсыз,түземсез чагым.
Атлар чаба сабантуйларда
Җилләр тарап сүтә ялларын
Иртә таңнан, иртә таңнан
Киләм иркен кырга.
Һәм уятам, һәм уятам
Урман, тугайны.
Минем белән бергә,
Бергә эшкә чыга —
Күккә үрли сабан тургае.
Көн саен берәр кыз белән
Таныша кайберәүләр.
Мәхәббәт эшендә шулай
Ярыша кайберәүләр.
Җәйге ямьле басуларда
Бик ямансу кичләрен.
Җәйге кичтә яратам мин
Кырда арыш исләрен.
Йөрсәң Идел буйлап,
Бергә чакны уйлап,
Сагынып үткәннәрнең барсын да.
Мин, әверелеп ярсу дулкынга,
Килеп баш иярмен каршыңда.
Ялкыннан яралган, нур булып таралган, Нидән соң, ник гүзәл хатын-кыз? Аңласаң син аны, аңларсың дөньяны, Үтмәс лә гомерең һич ялгыз. Омтылыйк биеккә, ашыгыйк бәхеткә, Уздырмыйк без бушка гомерне. Уйларда уйланган, җырларда җырланган, Югалтмыйк яулаган кадерне. Гүзәллек, матурлык — ул үзе батырлык, Хөрмәтләп яшикче дусларны. Олыны олылап, кечене кечеләп, Яңгыратыйк бу дәртле җырларны. Хөрмәтләп баш иям, … Читать далее
Челтерәп көләләр җирдә чишмәләрем,
Зәңгәр күкне нурлап кояш көлә.
Елмая каршыма очраган кешеләр, —
Күңелемдә шатлык: алар белә.
Уйнат, уйнат гармуныңны,
Биесеннәр егетләр.
Безнең илнең егетләре
Бары да бөркет кебекләр.