Мәхәббәт җыры (икенче вариант)

Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?

Мәхббәткә табынам

Йөрәгемне эрнүләргә салып
Үткәннәрдән мине көнләшләмә.
Үткәннәрем сары сагыш кына,
Сагышларга кермә өлешкә.

Мин — яфрак, син — чәчәк

Һәркемнең дә үз чәчәге бар,
Табигать шуңа күнеккән.
Без дә бит табигать баласы,
Табигать гөле иркәм.

Мин гаепле (беренче вариант)

Гаеплене эзләмә
Яралар бит төзәлгән,
Еллар сафка тезелгән,
Ара өзелгән.
Ә син һаман тынмыйсың,
Гаепле дип саныйсың,
Миңа үпкә саклыйсың,
Оныта алмыйсың.