Мәхәббәт җыры (бишенче вариант)
Җир яшәрмәс, гөл ачылмас — төшми яңгыр тамчысы;
Җир яшәрмәс, гөл ачылмас — төшми яңгыр тамчысы;
Сине күргәч, йөрәгемдә
Кабынды ялкын;
Нигәдер син миңа хәзер
Бик якын, якын.
Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Яран гөлем чәчәк атты
Язлар җиткәнне тоеп.
Үсә ике кызыл чәчәк
Бер-берсенә баш куеп.
Күңелеңнең иң түренә
Ник элдең бикле йозак.
Иткәрмисең беркемне дә
Шакысалар да озак.
Йөрәгемне эрнүләргә салып
Үткәннәрдән мине көнләшләмә.
Үткәннәрем сары сагыш кына,
Сагышларга кермә өлешкә.
Иртә торсам, күңел нидер көтә, сизә.
Булыр, кебек бер могҗиза, бер могҗиза!
Иркәң кем, дип сорасагыз,
Минем иркәм — биюче.
Иркәм бик оста биюче,
Мине өзелеп сөюче.
Һәркемнең дә үз чәчәге бар,
Табигать шуңа күнеккән.
Без дә бит табигать баласы,
Табигать гөле иркәм.
Гаеплене эзләмә
Яралар бит төзәлгән,
Еллар сафка тезелгән,
Ара өзелгән.
Ә син һаман тынмыйсың,
Гаепле дип саныйсың,
Миңа үпкә саклыйсың,
Оныта алмыйсың.