Алланың рәхмәте яусын сүзләре
Алланың рәхмәте яусын
Тудырган әнкәеңә
Алланың рәхмәте яусын
Үстергән әбкәеңә.
Алланың рәхмәте яусын
Тудырган әнкәеңә
Алланың рәхмәте яусын
Үстергән әбкәеңә.
Таң атканда чишмәләргә төшәм
Кар тулган да күңел сафлыкка.
Хыялларың яктыргандай тула
Иске йөрәк тулы сандыкка.
Адашканда, юллар тапмаганда
Көнне караңгылык каплаганда
Адашканда төнге күккә кара
Төнге күктә якты юллар бар
Адашканда йолдызларга кара
Адашканда йолдызларга кара
Юл күрсәтеп яналар йолдызлар
Минем җырым язгы ләйсәннәрдә,
Минем җырым кояш нурында.
Минем җырым бөре булып тула
Куш каенның җылы куенында.
Зәңгәр яулык болгап озатып калдың
Борма-борма юллар чатында.
Ара ерагая барган саен,
Мин борылып карыйм артыма.
Шомыртлар белән узышып
Язлар саен ак чәчәктә,
Авылым алмагачлары,
Чәчәкләрне көнләштереп,
Гүзәл яши, гөрләп яши
Минем авылдашларым
Берни сорама, тын гына
Күземә кара, ярым:
Күзләрдән дә белеп була
Күңелдә ниләр барын.
Ялгыз көймә бөтерелә
Һәм чайкала Иделдә.
Зур дулкыннар күтәрелә
Күңелемдә минем дә!
Ялгыз хатын — ялгыз каен,
Өзгәли көзне җилләр.
Яфраклар иртә саргайган,
Әллә чит туган җирләр…
Юлларыма чыкма — соңладың,
Күңелләрем тулы моңнарым.
Яшьлегемдә калды язларым,
Кабатланмас тәүге таңнарым.
Яз кайтырбыз, диеп, киек казлар
Каңгылдашып очып киткәндә,
Назлы сөю булып, тәрәзәңә
Көзге җилләр килеп чирткәндә,
Бигрәк ямансулап йөрерсең —
Төшләреңдә мине күрерсең!