Кайтам эле балачакка

Тагын кайтам туган авылыма,
Шәһәр тузаннарын калдырып.
Кайтам балачакка, яшьлегемә,
Уйлар, сагышларны арттырып.

Казансудан томан күтәрелә

Казансудан томан күтәрелә,
Күр әле, күр, җирдә ак болыт.
Күтәрелә күккә ак томаннар,
Җирнең ап-ак сәламе булып.

Ия башым

Йомшак кына искән җилләр
Талларны иркәлиләр!
Ия дулкыннарын кочып
Очып йөриләр
Ия суы буйларында
Урманнар, кырлар
Туган якны зурлап җырлыйм
Моңлы җырлар

Исәнмесез, газиз якларым

Сиңа кайтсам тула күңелләрем,
Сиңа кайтсам туа җырларым.
Йөрәгемә бетмәс илһам биргән
Исәнмесез, басу-кырларым!

Чайпалырмын, түгелермен…

Чайпалыр да, түгелер дә —
Чиләкләрем мөлдерәмә;
Сез гаепләп карамагыз
Суларым түгелгәнгә.

Онытылыр сагышлар

Ярсуымны басып кырлар гиздем —
Болын чәчәкләрен өзмәдем,
Арысам да кайчак бу дөнъядан,
Мин яшәүдән барыбер бизмәдем.