Оныта алмам инде
Оныта дигән идем,
Уйламыйм дигән идем,
Күзләреңнең карашларын
Хәтердэн җуйган идем
Оныта дигән идем,
Уйламыйм дигән идем,
Күзләреңнең карашларын
Хәтердэн җуйган идем
Төшләремдә чәчләремнән сыйпап,
Кемдер мине назлап уятты.
Төшләремдә чәчләремнән сыйпап,
Кемдер мине назлап уятты.
Кайда бармас, ниләр күрмәс
Инде минем бу башым?
Сине эзләп юлга чыктым,
Синең белән хушлашып.
Хуш диеп кулыңны бирәсең,
Вәгъдәңне ашыгып озәсен.
Күзләрең яшерми сөясең,
Еламыйча ничек түзәсең?
Җир йөзендә күпме ялгызлар
Үз парларын эзлиләр икән!
Миңа синең белән
Миңа синең белән
Кавышырга тәкъдирләр җиткән!
Кайчан килер икән диеп
Сине уйлап йөримен.
Язны көткән гөлләр сыман
Сине көтә күңелем.
Таң нурлары төнне эреткәндәй,
Бәхет булып миңа син килерсең.
Яннарыма утырып, мин яраткан
Чәчләреңне тарап үрерсең.
Хәлләремне сорый күрмә инде
Беләсен бит йөрәк янганын!
Еллар арты, еллар узган саен
Сөюемнең арта барганын!
Йөрәкнең иң тәүге нуры,
Йөрәкнең иң тәүге нуры,
Кадерлем минем.
Өзелеп сөйгәнен күңелемнең,
Өзелеп сөйгәнен күңелемнең,
Син белсәң иде, син белсәң иде.
Тәңкәле апрель аенда
Миңа жәй бүләк иттең.
Яшьлегемә кабат кайттым,
Сөюгә мине илттең.