Үкенү (икенче вариант)
Киттем — кайталмадым, юлым ерак…
Урман-таулар безнең арада.
Уянамын ак өметләр белән,
Ә кичләрен алар тарала.
Авторы на букву: Д
Әллә ярата микән?
Капкабызга ияләнде
Күрше авыл егете.
Көн дә чәчәк китерә ул,
Оятка калып беттем.
Очып кайтам
Өянкеләр саный чакрымнарны,
Колач җәя миңа каеннар.
Әй, авылым, очып кайтам сиңа,
Бәхет хисләрендә коенам.
Соңгы юлга озатам әниемне
Бәгырьләрне телеп, өметләрне өзеп,
Киттең дөньябызны ятимләп.
Өебезнең нуры, бакчабызның гөле
Бер мизгелдә сүндең, шиңдең лә.
Әнием киңәше
Балаларым, сезгә гомер бирдем,
Саулык, тәүфикъ, бәхет теләдем.
Мәрхәмәтле һәм шәфкатьле итеп,
Күрү сезне бөтен теләгем.
Әткәй йорты (беренче вариант)
Әткәйле йорт — атлы йорт,
Төзек ипле, маллы йорт.
Әткәйле йорт — кунакчыл йорт,
Бишекле йорт, баллы йорт.
Әткәйле йорт — җылы йорт,
Учагыңда сүнмәс ут.
Арбалы йорт, чалгылы йорт,
Бу йорттан һич китмәс кот.
Яшел яулык
Әнкәемнең иңнәренә
Әткәем яулык салды.
Бу бәхетле мәлләрен
Хәтерем тотып калды.
Язлар килә, язлар
Язлар килә, язлар,
Кайта киек казлар.
Су буйлары ямьгә күмелә.
Узган көннәр
Узган гомер — синең хакта кемнәр сөйләр?
Яшьлектәге дуслар, истә калган көйләр,
Без утырткан алмагачлар, саф чишмәләр,
Үз кулыбыз белән салган матур өйләр.
Төшләремә кердең
Сине төштә күрдем — йөри идең
Сәхрәләрдә ап-ак күлмәктән.
Үпкә тулы күзләреңә бактым —
Ыңгырашу чыкты йөрәктән.
