Авылдашларыма
Мин бит сезгә бөтергесез
Бурычлымын, авылдашларым.
Арагызда иркәләнеп йөреп
Үтте гамьсез бала чакларым.
Мин бит сезгә бөтергесез
Бурычлымын, авылдашларым.
Арагызда иркәләнеп йөреп
Үтте гамьсез бала чакларым.
Яшәсәм дә еракларда
Тора алмыйм мин синсез.
Читкә типмә, авылкаем,
Буласым килми сансыз.
Шәһри Болгарларның, ай, капкасы,
Ал шәфәкъләр батмый ябылмас;
Дөньяларны гизеп эзләсәм дә,
Синең кебек ярлар табылмас.
Элек бу җирдә
Зур шәһәр булган.
Исеме аның —
Шәһри Болгар.
Бик күп илләрдән
Килгән кәрваннар.
Су юлы буйлап
Йөзгән кораблар.
Шәһри Болгар.
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Өфе юллары карурман,
Өфе юллары озын.
Шунда сөйдем ил гүзәлен —
Урал таулары кызын.
Өч егет, өч егет,
Өч егет йөри артымнан,
Уләм дип, сөям дип,
Алам дигән дәрт белән:
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — пеләш, әйгенәм!
Еш кына, яныма, киләсең, киләсең.
Күрәмен, янасын, көясең, көясең.
Чөнки син, артык син, оялчан, оялчан.
Яратам, дип әйтерсең, син кайчан, син кайчан.
Кешеләрнең кайтыр нигезе бар,
Эчәр суы, кочар каены.
Минем авыл күптән басу булган,
Башакларга сөйлим кайгымны.
Җиде юл чатында,
Җиде юл башында,
Тора ул авылым капкасы.
Киткәнне озатып,
Күңелне юатып,
Сөенеп, каршылый кайтканы.