Хөсетле туганыбызга хат!
Нәрсә кирәк сиңа, миннән
Нәрсә кирәк, туган?
Синең аңың үсмәгәнгә
Кем гаепле булган?
Нәрсә кирәк сиңа, миннән
Нәрсә кирәк, туган?
Синең аңың үсмәгәнгә
Кем гаепле булган?
Янда булган якыннарың —
Яшәүләрнең асыл мәгънәсе.
Һәрвакытта якыннарның
Шат йөзләрен килә күрәсе.
Тормышларның аяз күген
Бәхетләргә килә лә төрәсе.
Син шатлансаң — мин сөенәм
Уңышлы көннәреңә.
Үзем ай булырга риза
Караңгы төннәреңдә.
Җиңеп чыктың авыр тормыш юлын,
Чыныктың син шулай корыч кебек,
Шуның өчен Ходай кошы сайрар
Иңнәреңә көне-төне кунып.
Сагынабыз балачакны,
Җен-пәрине һәр төннең.
Урамнарда ялан аяк
Тәпиләгән җәй көнен.
Үсеп җиткәч хәтирәләр
Күз алдыннан үтәләр,
Балачакның һәр мизгеле
Туктап безне көтәләр.
Әй, сабыем минем, күз нурым,
Син сүрелмәс өмет йолдызым.
Матур, диләр дә бит дөньяны,
Син булмасаң, аның ни яме.
Әй, сабыем минем, күз нурым.
Син бит, әни, бар кайгымны
Бүлешә ала идең.
Уңалмаслык яраларга
Син дәва таба идең.
Төнге күкләрдән тамчылар тама,
Күз яше ялтырый шәм яктысында.
Юләр елларым исемә төшә.
Шул еллар, әнкәй, бик үкендерә.
Рәхмәтлемен язмышыма,
Ярый әле жирдә сез бар,
Ярый әле жирдә сез бар.
Кояштай нурлар сибүче,
Айдай нурлар яктыртучы,
Әтием бар, әнием бар.
Бер кайтырбыз диеп киткән юлдан
Китсәләр дә алар кайтмады.
Алар өчен бары жилләр генә
Ачып-ябып йөрде капканы.