Җиңеп кайт!
Чулпан калка, таң ата,
Кыз сөйгәнен озата,
Исән барып, исән кайт,
Дошманнарны җиңеп кайт!
Чулпан калка, таң ата,
Кыз сөйгәнен озата,
Исән барып, исән кайт,
Дошманнарны җиңеп кайт!
Дан җырлары иҗат итегез,
Сугышта югалган солдатлар хакына.
Онытылмасыннар арабыздан китсәләр дә
Кайсы илнең кайсы диңгеҙендә,
Кайсы яҡтың кайсы нигезендә
Ятсалар да.
Дан җырлары иҗат итегез,
Сугышта югалган туганнар хаҡына.
Дошманнарга нәфрәт булып барсын бу җыр,
Нәфрәт булып.
Туганнарга рәхмәт булып калсын бу җыр,
Рәхмәт булып.
Кыр казлары китте
Диңгез буйларына,
Кыр казлары китте тезелеп,
Син дә бәгърем, киттең,
Бик ямансу иттең,
Мин озатып калдым өзелеп.
Җыйнап сугыш серен,
Мәңгелек ут сөйли,
Сүзсез сөйли тарих ялкыны:
Исән калды микән,
Дөрләп янды микән
Сугышларда баткан таң кызы?
Ал нурларга төренеп, кояш байый,
Үткән юллар килә күңелгә.
Җиңүләрне яулап алган көннәр
Онытылмаслар гомер-гомергә.
Шауласын авыллар, калалар,
Шатлансын олылар, балалар,
Шатлансын аналар — аталар
Егетләр солдаттан кайталар!
Син безне тудырдың, үстердең,
Тик сиңа бурычлы мәңге без.
Юк бит ул тагын бер синдәй җир —
Язың — яз! Җәең — җәй! Көзең — көз!
Йөзендәге якты нурдан таныйм
Мин кайда да татар егетен.
Кыя бөркетедәй адымнарын,
Ыспай гәүдә, килбәт-килешен.
Атлыйсың салмак кына син
Сукмагыннан тарихның.
Беркемгә ачу тотмыйча,
Үткәнеңне барлыйсың.
Төрле яктан тарткалыйлар,
Тырышып бүлгәләргә.
Бөеклегеңне яшереп
Караңгы күләгәгә.