Безнең кардәшлек
Аралар ерак димәсен,
Килсен безгә якын дус.
Киң Иделнең суы татлы,
Халкыбызның йөзе якты,
Йөзе якты, күңеле хуш!
Аралар ерак димәсен,
Килсен безгә якын дус.
Киң Иделнең суы татлы,
Халкыбызның йөзе якты,
Йөзе якты, күңеле хуш!
Кочагыма алам назлап,
Бирәмен җан — җылымны,
Ана өчен бала бәгыръ
Улыммы ул, кызыммы.
Сөйләргә сүзләр күбәйде,
Апама барам әле.
Бу дөньяның мәшәкатеннән
Башымнан ашкан әле.
Заман зары бик күпләрдә:
Күрше күршегә керешми,
Туган туганнар белән,
Туган туганнар белән
Йөрешми, саулык бирешми.
Кыр казлары кебек ул да
Сулар, гөлләр ярата.
Аккош күлләренә барып,
Күңелләрен юата.
Аваз сала сабый бала
Тәүге кабат аваз сала
Якты дөнья, якты кояш
Саләм бирә сөеп аңа.
Гомер йомгагы тәгәри
Без белмәгән якларга,
Үзең дә сизми каласың,
Илтә әллә кайларга.
Сез дөньяга килгән чакта безләр,
Зур тормышка аяк басканбыз…
Туган нигезләрне сагына-сагына,
Шәһәр капкаларын ачканбыз.
Синең белән абый күрешсәм,
Кайтам төсле туган якларга.
Әткәй-әнкәй рухын саклаган,
Изге җирем гүзәл Уртайга.
Әтидән алгансың батырлык,
Әнидән җыйгансың сабырлык.
Торырсың, уңгансың һәр яклап булгансың
Сиңа карап хәйран калырлык.