Тагы җәйләр җитте
Җылы җәйнең яме —
Җәйгор балкып яна.
Җиргә яңгыр түгел,
Җиргә гәүһәр тама.
Сөембикә (өченче вариант)
Казаныма төннәр иңсә,
Сине эзләп карыйм күккә.
Зәңгәр күктә Ай моңлана,
Моңлана күк Сөембикә.
Сөембикә (икенче вариант)
Идел суы юган нурлы йөзен,
Идел җиле чәчен тараган.
Идел кызы — Казан гүзәленең
Еракларга даны таралган.
Сөембикә (беренче вариант)
Дала кызы булып тусам да мин
Ил анасы итте язмышым.
Балаларын җуйган ана кебек
Тарихларга кереп барышым.
Идел суы кая илтә мине?
Илсез-юлсыз кая баралам?
Кыңгыр башын иеп туган илдә,
Халкым калды сиңа, манарам.
Сугыш кайтавазы
Язлар җитүгә, дөнья уяна
Әнкәй генә юк юллар чатында.
Язлар саен көтәләр тугайларың,
Кырларың өзелеп сагыналар.
Язлар саен көтәләр тургайларың
Җырлыйлар яшьлегең хакында.
Солдатның соңгы хаты
Әткәй, әнкәй, бүген көйгә салып,
Хатлар язам сезгә утырып.
Каты сугыш барган ерак җирдән,
Ак кәгазъ битен тутырып.
Солдат
Яу кырында яшь салдатның
Йөрәгеннән кан тамды.
Шунда үскән ак чәчәкләр
Кып-кызыл булып калды.
Гомере бетте, ә бит егет
Гөлләрне назламаган.
Ярата дип, яратмый диеп,
Таҗларын санамаган.
Синсез (беренче вариант)
Ташлап киттең мине, көтмәгәндә
Ташлап киттең кайтмас җирләргә.
Тараталмас минем сагышымны
Кар-бураннар, ярсу җилләр дә.
Сагыну балладасы
Сугышка сез чыгып киткәндә,
Әле без калганбыз бишектә.
Инде һич оныта алмыйбыз
Без сезне ничек тә, ничек тә.
Онытмыйк
Артта калсалар да күпме көннәр
Онытылмый шаңлы ул еллар.
Батырларны данлап,
Җиңү җырын җырлап,
Алмашынды ничә буыннар…
