Без киләбез!
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Кемнәр сава бияләрне,
Әллә Сакмар кымызы?
Көч тә бирә, дәрт тә бирә
Һай, кымызы, кымызы.
Толымнары нинди озын, Күлмәге чем-чем кара, Өемне узып киткәнмен, Артыннан бара-бара. Бар икән күрәселәр… Бүген менә сизәм инде, — Булганмын аңа гашыйк. Бер егет белән үтте шул, Калдым башымны кашып… Бар икән күрәселәр… Кичен бакчада очраттым, Йөри ул келә-көлә; Артыннан: «Әни, әни!» — дип, Кызлары йөгереп килә… Бар икән күрәселәр!..
Кешеләр ди бара, әй, печәнгә,
Әйдә бездә барыйк әле, печәнгә.
Су буенда балтырган,
Чәчәк атмый калдырган шул.
Узган чакта керми калма,
Кадер итми калдырмам шул.
Һәрвакыт уяумы, әзерме?
Чакыра балачак быргысы.
Безгә бит бу чорны төзисе,
Заманның җырларын җырлыйсы.
Уйларым белән мин кайчагында,
Кайтамын шулай балачагыма.
Күңел түрендә генә саклаган
Хәтер сандыгын ачып актарам.
Хыялдагы татлы бер төш кебек
Сизелми дә узды балачак.
Гомер узган саен һәркем аны
Сагыныплар искә алачак.
Үсте инде буй җиттеләр балалар
Хәзер инде бала балалар.
Яшәүемнең миңа соңга каласы
Эй, баламның баласы.
Ват, җимер коймасын,
Урамга атын куймасын;
Кызлы кеше кызын тыйсын,
Егетләрне тыймасын.
Кара кашлы, кара чәчле булып,
Күзкәемә охшап син тудың.
Әткәемнең нәсел давамы син
Тәүге шатлыгыбыз син улым.