Йокысыз төн
Төне буе яңгыр явып чыкты,
Кулым нечкә яңгыр суыннан.
Шыбыр-шыбыр нидер жырлады күк,
Аерырга теләп уемнан.
Ишмырза (Үткәүел)
Үткәүелкәйләрле дә, ай, үткәндә,
Бер карадым артыма каерылып,
Бер карадым артыма каерылып.
Карамас та идем мин каерылып,
Туган илкәй калды аерылып,
Туган илкәй калды аерылып.
Ишкәкче җыры (өченче вариант)
Агыйделкәйләрне, ай кичкәндә,
Бер җырладым ишкәк ишкәндә,
Бер җырладым, дуслар, бер еладым
Туган илем искә төшкәндә лә.
Исәнлек — зур байлык
Бармак кына авыртса да
Күңел төшә, кәеф юк.
Исәнлекнең кадерен белеп,
Шөкер итеп яшәек.
Иман бирсен Ходай
Бу дөнъяда ни бар үзең белән,
Фаныйлыктан алып китәрлек.
Иман бирсен Ходай зиһенемә,
Мәңгелеккә генә җитәрлек.
Игелекле бала бул
Бу фани дөньяга бер генә килгәнбез,
Китәсе һәркемгә билгеле.
Шуңа үз гомереңне багышла сөюгә,
Пар түгел йөрергә тилмереп.
Зөлхәбирә
Зөлхәбирә китап укый,
Кыя шәлен ябып башына*.
Зөлхәбирә үксеп елый,
Хур булдым дип кеше каршында
Ике килми бу гомерләр
Әйдә дускай ал кулыңа
Моң сандыгы гармуның.
Уйна әйдә моңлы көйләр
Сиртеп күңел кылларын.
Изге көзге
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Зәки Вәлиди көе (җыры) /Эскадрон/
Батыр егет килә ат өстендә,
Аты уйный авызын тартканда.
Булат савыт кигән, сөңге тоткан,
Ташны яра (ташлар оча) уклар атканда.
